سخن مدیرمسئول
من از بیگانگان هرگز ننالم
777سال پیش و درست در اوج جنگهای ویرانگر میان کشورها، در آتن؛ مرکز کشور یونان، نخستین المپیک تابستانی با نیت خیر اینکه حداقل سالییکبار کشورهای متخاصم بهبهانه ایجاد صلح، گردهم بیابند و رقابت ورزشی میان کشورها بهجای جنگ، دست از انسانکشی بکشند، نیت آتن که خود همیشه یکپای جنگ بود و مدام به فکر کشورگشایی بود و بسیار خیر و خداپسندانه بود که در حقیقت صلح جای جنگ را بگیرد که در این میدان رقابت فقط جنبه قویتربودن جسمی بود، در میدان صلح و نه در جنگ پس از چندیندوره برگزاری بههمینشکل عاقبت در سال 1896 میلادی المپیک نوین توسط پیردوکوبرتن فرانسوی که یک آموزگار تاریخدان بود، در شهر پاریس نخستیندوره نوین المپیک برگزار شد تا ازآنپس هر چهارسالیکبار میان تمام کشورهای جهان، مسابقات ورزشی برگزار شود که در عصر معاصر یکی از ابتکارات مهم این فرانسوی بود که نام او همیشه به یادگار خواهند ماند. مراد و نیت کوبرتن صلح بهجای جنگ بود که نامش همیشه و جاودانی خواهد ماند؛ اما و متأسفانه ورزش اینروزها کاملاً سیاسی شده، تاجاییکه سهسال است تیمهای ورزشی روسیه حق ندارند در مسابقات قارهای، جهانی و المپیک حضور پیدا کنند؛ آنهم بهبهانه جنگ روسیه و اکرائین و اینمورد و مواردی نظیر آن، چوبی شده است که ابرقدرت آمریکا بهبهانه دفاع از آزادی و حفظ حقوق فردی، کشور روسیه را از حضور در میادین ورزشی منع کرده است و چون ورزشهای مختلف دارای فدراسیونهای مستقل جهانی هستند، دراینمورد کشورها از یک رویه یکسان پیروی نمیکنند و معمولاً بیشتر از همه کشورها آمریکا از این چماق استفاده کرده و بر سر بعضی از کشورها میکوبد؛ اما اخیراً برای کشور ما سه مورد تضییع حق صورتگرفته که در هر سه مورد، خارج از اراده آمریکا بوده است؛ ازجمله در مسابقات انتخاباتی کشتی در روسیه، اینکشور برای کشتیگیران ما ویزا صادر نکرد تا ورزشکاران کشتیگیر ما از پیروزی دراینمسابقات محروم شوند تا بدینبهانه اجازه حضور در مسابقات جهانی و المپیک را نیابند که این قبیل اعمال دور از اخلاق ورزشی است. درمورد دوم و به فاصله سهروز بازهم در مسابقات راهیابی به مسابقات جهانی و المپیک که در کشور کرواسی برگزار میشود، بازهم کشتیگیران شایسته ما، از این موقعیت مناسب برای شرکت در مسابقات جهانی و درنتیجه کشتی گرفتن و مجوز ورود را برای آینده نزدیک مسابقات جهانی و المپیک را از دست دادند که اینجاست که باید از این دو کشور سؤال شود که بهچهعلت متأثر از خواست آمریکا، به جوانان کشتیگیر ما داده نشد که شایستگی خود را همیشه نشان دادهاند، اجازه داده نشد تا با قهرمانی خود بازهم در صحنه جهانی جوانان ما غرورآفرین شوند؟ یعنی اینکه این دو دوست و همنوای ما یعنی روسیه و کرواسی، دوستی را نهتنها بهجای نیاوردند؛ بلکه بیوفایی هم کردند تا من بگویم که «من از بیگانگان هرگز ننالم/ که با من هرچه کرد آن آشنا کرد» همچنین در مسابقات قایقرانی آسیایی که در کشور هند برگزار میشود، اینکشور دوست هم برای ورزشکاران ما، مجوز ورود یا ویزا نداد تا از این مسابقات محروم شوند. بهیقین این قبیل کملطفیها در حق ورزشکاران ما هیچ توجیهی نداشته و ندارد.