سخن مدیرمسئول
خدمات آزمایشگاه بازنشستگان؛ یکبار در سال
ازجمله ضربالمثل یا جملات تکراری برای مردم کشور ما ایناستکه یک موضوع را بسیار خارج از حالت عادی بدانند یا دروغی گفته شود که باور آن برای مردم بسیار سخت و دور از حقیقت باشد که البته هم در گفتهها زیاد است و هم در زبانها که یک مورد آن، برای عدم باور یا غیرممکن بودن ایناستکه: «از تعجب شاخ درآوردم!» ازجمله یکی از موضوعاتی که چندینمیلیون بازنشسته با آن دستبهگریبان هستند، نوع بیمههای خدمات درمانی و تأمین اجتماعیست که درمقایسهبا گذشته، تفاوت خدمات بیمهای از زمین تا آسمان است. قشر عظیمی که 30 تا 35سال از صبحگاهان تا عصرگاهان بر سر کار خود حاضر شده و انجاموظیفه کردهاند با صدافسوس درزمانیکه بهاصطلاح به افتخار بازنشستگی نائل میشوند، آنقدر به آنان سخت میگذرد که بسیاری از آنان در اوایل بازنشستگی در زیر فشار سنگین زندگی بهآسانی جان را به جانآفرین تسلیم میکنند و اغلب شریک زندگی، فرزندان و نوههای خود را از غم نبود او داغدار میکنند. آنچه به دولت و کانون بازنشستگان مربوط میشود، تماماً جور و جفاست و حتی درمقایسهبا سالهای دور، آنقدر بیتوجهی مشهود است که بر هیچ مسئول و رئیسی پوشیده نیست. اول از دریافت حقوق بازنشستگی که دریافت حقوق و مزایا به هنگام اشتغال با دریافتی در دوران بازنشستگی فاصلهای بعید است، باید گفت. بازنشسته نیاز به توجه ندارد، چون فشار مادیات او را از پای درمیآورد و لذا توجه و سیر و سیاحت و امکانات تفریحی و توریستی و سایر مواهب در بازنشستگی همه از میان میرود؛ اما با کمال تعجب و در مقام گله و شکایت از مسئولین بخصوص کانون بازنشستگان کشوری و خدمات اجتماعی، باید گفت که این دو نهاد در عصر کنونی نهتنها به حقوق این بازنشستگان بیتوجه هستند بلکه اقداماتی برای این خادمان گذشته کشور انجام میدهند که در باورها نمیگنجد! یک مورد آن خدمات بهداشتی و درمانیست؛ آنهم برای افرادیکه ازنظر جامعه بازنشسته شده و باید دوران استراحت را سپری کنند. هرچند در سالهای دور، روزگار آنان بهتر از این روزگار کنونیست؛ مثلاً در گذشته، باتوجهبهاینکه سن این قشر بالاست و بسیار طبیعیست که بیشتر از یک جوان در معرض بیماری قرار گیرند؛ بنابراین باید توجه کرد که اینان نیاز به مراجعه به پزشک بیشتر از یک جوان دارند. حالآنکه با قراردادهای بسیار بدی که این دو کانون با پزشکان، داروخانهها، آزمایشگاهها و مراجعات مکرر به پزشک میبندند بسیار ناسزاوارانه است؛ ازجمله یک بازنشسته در یکسال فقط حق دارد که یکبار تا سقف دو یا 5/2میلیونتومان هزینه آزمایشگاه داشته باشد؛ یعنی باتوجهبهاینکه نرخ آزمایشها درمقایسهبا گذشته افزایش دو و سه و چهاربرابری کرده است، هزینه یکبار مراجعه یک آزمایش کلی بیش از سهمیلیونتومان میشود؛ یعنی افراد مسن حق ندارند که بیشتر مریض شوند و آزمایش دهند و این موضوعیست بسیار ناگوار که این قشر، از پولی که 30سال همهماهه از او کسر شده است تا در پیری از آن پول پساندازشده استفاده کنند، محروم میشوند؛ یا برای مراجعات به دکتر و ویزیت بیش از دو نوبت مجاز به مراجعه نیستند و اگر به پزشک مراجعه کنند که طبعاً! فراوان باید ویزیت شوند، کانون فقط تا حد دومیلیونتومان پول ویزیت میدهد و افزونتر از آنرا بیمار باید بپردازد. پس چگونه کانون بازنشستگان خود را حامی این طبقه میدانند؟ و آیا این نوع قرارداد بستن، جفا بر قشر بازنشسته نیست؟