فدراسیون فوتبال؛ بازهم مصلحت‌اندیشی!

مثل‌اینکه کم‌کم باید باور کنیم و بپذیریم که فوتبال در کشور ما سلیقه‌ای‌‌ست و بستگی تام و تمام دارد به مجموعه اداره‌کننده آن یعنی فدراسیون فوتبال. اگر همه مردم یا حتی فقط فوتبالی‌ها و طرفداران فوتبال جمع شوند و از سر خیر‌خواهی و عشق به این ورزش روی‌آورند که سال‌های زیادی‌ست به یک صنعت پول‌ساز در دنیا تبدیل شده و میزان سرمایه‌گذاری در این صنعت، بیش از 80‌درصد صنایع به‌اصطلاح پول‌ساز و درآمد‌زا، موردتوجه است؛ در حقیقت از‌نظر سلامتی و اخلاقی هم چون افراد از نوجوانی و جوانی اوج می‌گیرند، می‌تواند بسان یک مدرسه، در تربیت و تهذیب اخلاق قشر جوان اثر‌گذار باشد. اگر که دارای تشکیلاتی منسجم، غیر‌وابسته باشد که امور آن‌را مدیرانی بی‌نظر و با تدبیر اداره می‌کنند، به هنگام ایجاد رویدادی پیچیده یا اتفاقی در حد محرومیت فرد یا حتی باشگاه، قانون را بالاتر از هر عاملی می‌دانند؛ یعنی درواقع باید قانون‌مدار باشند و نه مصلحت‌اندیش. به‌هر‌روی باز‌هم فدراسیون فوتبال در آزمونی گرفتار آمده که قبول‌شدن در آن، وابسته به اما و اگرهایی شده است که فدراسیونی‌ها اعم از مدیریت، کادر فنی، کمیته اخلاق و انضباطی، امور مالی، همچون دوسال قبل در مخمصه‌ای افتاده‌اند که برای صدور یک رأی بلا‌تکلیف شده است؛ تا‌جایی‌که درخصوص دو باشگاه ورزش فوتبال کشور، یکی تراکتور تبریز و دیگری شمس‌آذر قزوین، در سمت حقوقی یا قضایی باید بدون فوت وقت و مصلحت‌پنداری رأی قانونی، حقیقی و بدون نظر خود را اعلام کند که هنوز اندر خم یک کوچه گرفتار آمده‌اند. جریان ازاین‌قرار بود که تیم فوتبال تراکتور تبریز برای مسابقه یک‌هشتم جام حذفی در قزوین حضور پیدا می‌کرد؛ ولی در‌حالی‌که بازیکنان قزوینی با لباس ورزشی رأس ساعت موعد که فدراسیون و مجریان لیگ برتر تعیین کرده بودند و داوران هم در وسط زمین آماده شروع مسابقه بودند، تیم تبریزی حضور پیدا نکرده است؛ بنابراین بسیاری از فوتبالی‌ها را اعتقاد بر این‌است‌که حکم قانون نتیجه بازی 3 بر 0 به‌نفع شمس‌آذر قزوین است و داوران هم به‌علت عدم‌حضور تیم تبریزی، نتیجه را 3 بر 0 به‌نفع شمس‌آذر قزوین اعلام کرده‌اند که چون باشگاه تراکتور دلایلی را ارائه کرده و خود را مقصر عدم حضور نمی‌داند، تقاضای تجدید مسابقه را دارد که با قانون و مصوبات فیفا یعنی فدراسیون بین‌المللی فوتبال و در رأس آن اینفانتیو، طبعاً باید تیم قزوین برنده شناخته شود؛ اما با‌وجودی‌که بر طبق برنامه‌ریزی فدراسیون فوتبال باید، مسابقات حذفی تمام شده باشد و قهرمان جام قبل از آغاز نیم فصل دوم فوتبال لیگ برتر شناخته شود، این فدراسیون بازهم بر سر دو راهی گیر آمده است، یک سوی رأی قانونی، می‌گوید که شمس‌آذر قزوین برنده مسابقه است و تیم تبریزی بازنده. سوی دوم این مشکل آنجایی‌ست که مدیر‌عامل تیم تبریزی که هزینه سرسام‌آور نگهداری این تیم فوتبالش که در سال قبل قهرمان کشور شده است، به‌خود حق داده است که نباید قزوین برنده اعلام شود؛ یعنی برگشتیم به 20‌سال قبل که مشکل باز درمورد دروازه‌بان تبریزی یعنی بیرانوند با باشگاه پرسپولیس که فدراسیون بعد از 5/1سال، صدور رأی کرد که اعتراض پرسپولیس را به‌همراه داشت و لذا می‌گویم مصلحت‌اندیشی در فوتبال ما بر قوانین بین‌المللی ارجح شمرده شده است.