مالیات از یارانه مطبوعات

یاد قدیمی‌ها بخیر که دنیایی از ضرب‌المثل، پند و اندرز را برای نسل خود و تمام نسل‌های پس از خود به یادگار گذاشته‌اند که این‌روزها با دنیای مدرن امروزی هنوز اهمیت و ارزش آن ستودنی‌ست. یکی از ارزش‌ها می‌گوید که بعضی از مردم، پاره‌ای‌اوقات از یک دروازه چند‌متری هم خارج نمی‌شوند و بعضی اراده و عزم خروج را در خود نمی‌بینند؛ اما همین مردم، بعضی‌‌اوقات از یک سوراخ بسیار ریز سوزن خیاطی به‌سادگی و به‌راحتی خروج می‌کنند! چقدر این ضرب‌المثل شیرین است که هنوز سینه‌به‌سینه و گوش‌به‌گوش، شنوا دارد؛ به‌نحوی‌که بعضی از مسئولین امور، دقیقاً این حال را دارند که به آن در این عصر می‌گویند متلون‌المزاج؛ یعنی حالی‌به‌حالی شدن، یعنی تغییر ماهیت دادن؛ که اگر در مقام مسئول در اداره‌ای خدمت می‌کند، برای اجرای یک تصمیم باید حالش خوب باشد تا کار ارباب‌رجوع را حتی با مقررات سفت‌وسخت انجام بدهد و اگر چنین نباشد، باید گفت که وای به حال ارباب‌رجوع! به‌یقین شما خواننده عزیز، در مدرسه و در کلاس درس، در اداره، در پشت میز به‌اصطلاح خدمت، برایتان اتفاق افتاده است که به اداره‌ای مراجعه کرده‌اید که مسئول آن با خوش‌رویی و با مهربانی تمام، شما را تحویل گرفته و کارتان را حل می‌کند؛ اما در اداره‌ای دیگر حتی مسئول مربوطه به‌خود زحمت نمی‌دهد که پاسخ سلام شما را بدهد؛ البته شاید نمی‌خواهد انرژی مصرف کند! شاید هم نمی‌داند که اولیای دین ما گفته‌اند که سلام واجب نیست؛ اما پاسخ آن لازم است؛ یعنی توصیه شده است که حتماً باید پاسخ سلام داده شود؛ حتی اگر فرد در‌حال‌انجام فریضه نماز باشد. این مقدمه طولانی را گفتم تا روی سخن امروز من با کارکنان دارایی و امور مالیاتی باشد. بعضی از همین کارکنان امور مالیاتی آن‌قدر حسن‌خلق دارند که مراجعه‌کننده قانع می‌شود، مالیات می‌پردازد و با رضایت هم پرداخت مالیات را نوعی تکلیف و انجام‌دادن وظیفه می‌داند؛ اما یکی از همین مالیات‌بگیرها به پست من نویسنده خورده است ‌که برای یارانه ناچیزی که به مدیران مسئول روزنامه و به‌طور‌کلی نشریات می‌دهند و حتی بودجه آن در سازمان برنامه‌و‌بودجه هم تأمین شده است، درخواست مالیات کرده است ‌و این‌جانب که عمری معلمی کرده‌ام و با منطق با متعلمین خودم برخورد کرده‌ام و هیچ‌گاه به‌اصطلاح از کوره به درنمی‌روم، در برابر کارمندی که باید به امور مالیات مطبوعات رسیدگی کند، با هیچ منطقی نتوانستم او را قانع کنم که در تمام کشورهای جهان برای اعتلای فرهنگ کشور، دولت کمک می‌کند تا ناشران کتاب و روزنامه بتوانند وظیفه خود را در اطلاع‌رسانی به مردم به‌خوبی انجام بدهد؛ اما من نتوانستم به این آقای کارمند تفهیم کنم که مطبوعات از مالیات معاف هستند و اگر شما به آن اعتقادی ندارد، از مافوق خود سؤال کند. وقتی وزارت فرهنگ‌و‌ارشاد اسلامی، مبلغی ناچیز می‌دهد با نام یارانه، این مبلغ و اصولاً یارانه را دولت می‌دهد تا مطبوعات روی پای خود بایستند و یارانه مالیات ندارد که به خرج این کارمند مسئول نرفت که نرفت! پس از او به مافوق او شکایت بردم.